Mag ik me even voorstellen?

Mijn naam is Gé de Wit.

Geboren werd ik in Zuid-Limburg op 25 januari 1959, in Oud-Geleen. Momenteel woon ik in een klein boerderijtje in Onna en ben de vader van Michelle en Sebastiaan (beiden in hun twenty's).
Vanaf mijn 6^e levensjaar speelde ik accordeon in “het Accordeonorkest van de muziekschool Geleen”, o.l.v. Willy Bonné. Na de Havo volgde ik de conservatoriumopleiding in Maastricht met als hoofdvakken accordeon en schoolmuziek.
In Limburg was ik tijdens die opleiding ook verbonden als dirigent aan het Poolse zang- en dansensemble “Wesoły Tuwacz” (uit te spreken als: Wésoovih Toewatsj, oftewel: ‘De Vrolijke Zwerver”), uit Brunssum. Met dit koor ontving ik in 1985 in Polen, in Koszalin, tijdens een internationaal korenfestival de eerste prijs voor “Beste dirigent van een Pools koor uit het buitenland”.
In 1985 vertrok ik naar Amsterdam Zuidoost, om in de Bijlmer muziekles te gaan geven aan het Augustinus College, …een van de weinige scholen in Nederland waar men in het midden van de jaren tachtig nog leraren zocht. (Het was namelijk de tijd van grote werkloosheid in onderwijsland.)
Ik gaf daar een compleet schooljaar “les” aan klassen vol met Surinamers, die door de ramen naar binnen kwamen en ook weer door de ramen naar buiten klauterden wanneer mijn les hen niet beviel. (Je zou kunnen zeggen dat ik dat jaar praktisch geen lessen heb hoeven te geven, want meestal was mijn lokaal helemaal leeg!)
Gelukkig kon ik een jaar later in Hoogeveen een baan krijgen op de middelbare school “de Groene Driehoek” (tegenwoordig: “het Wolfsbos”), waar ik nu nog stééds werkzaam ben, want na mijn ervaring in de Bijlmer is deze school een ware verademing.
In 1986 begon ik ook weer als dirigent te werken. Aanvankelijk bij het streng gereformeerde kerkkoor “Soli Deo Gloria” uit Alteveer Kerkenveld. Daarna volgden o.a. het kerkkoor (Ruinen), Kunst naar Kracht (Ruinen), The Spotlights (Ruinerwold), de Vriendenkring (Giethoorn), “het Asser Mannenkoor” (in…Assen) en “Amicitia et cantus” (in Beilen) .
De langste tijd ben ik echter dirigent bij het zeer gezellige mannenkoor “de Geuzingers” uit Ruinen, waar onze voortreffelijke pianiste Irene de Weerd ook al jarenlang werkzaam is.
Ik hoop dat we fijne en goede repetitieavonden zullen hebben in de komende tijd en dat we tijdens optredens goed voor de dag zullen komen, waardoor we wellicht ook weer nieuwe leden kunnen begroeten!

 “Vóór de pauze: streng en geconcentreerd. Ná de pauze: vrolijk en geanimeerd”